
Powitania i grzeczność
W Polsce grzeczność jest wartością nadrzędną. Kilka słów po polsku robi ogromną różnicę, zwłaszcza w kontaktach z miejscowymi. Oto podstawy, by przełamać lody i okazać szacunek.
| Po polsku | Po francusku | Wymowa (przybliżona, zapis francuski) |
|---|---|---|
| Dzień dobry | Bonjour (w ciągu dnia) | Djiègne dob-rî |
| Dobry wieczór | Bonsoir | Dob-rî viè-tchour |
| Dobranoc | Bonne nuit | Dob-ra-nots |
| Cześć | Salut (nieformalnie) | Tchéch |
| Hej | Salut (bardzo nieformalnie) | Haï |
| Do widzenia | Au revoir | Do vi-djè-ni-a |
| Proszę | S'il vous plaît / Je vous en prie | Pro-chè |
| Dziękuję | Merci | Djien-kou-yè |
| Przepraszam | Excusez-moi / Pardon | Pché-pra-cham |
| Tak / Nie | Oui / Non | Tak / Niè |
Warto zauważyć: „Dzień dobry” używa się do wczesnego popołudnia, potem przechodzi się na „Dobry wieczór”. „Proszę” jest wszechstronne: może znaczyć „s'il vous plaît”, „je vous en prie” (odpowiedź na podziękowanie) albo „voilà” (gdy się komuś coś podaje).
Liczby i pieniądze
Rozumienie liczb i umiejętność rozmowy o pieniądzach są niezbędne, by kontrolować wydatki, zwłaszcza w małych sklepach i na targach, gdzie ceny nie zawsze są wyraźnie wywieszone. Polska nie używa euro: walutą jest złoty (PLN), w 2026 roku około 4,50 PLN za 1 EUR.
| Po polsku | Po francusku | Wymowa (zapis francuski) |
|---|---|---|
| Jeden | Un | Iè-dène |
| Dwa | Deux | Dva |
| Trzy | Trois | Tchî |
| Cztery | Quatre | Tché-trî |
| Pięć | Cinq | Piènts |
| Dziesięć | Dix | Djé-chènts |
| Sto | Cent | Sto |
| Ile to kosztuje? | Combien ça coûte ? | I-lè to kosch-tou-yè ? |
| Czy mogę płacić kartą? | Puis-je payer par carte ? | Tchi mo-gè pwa-tsitch kar-ton ? |
| Poproszę paragon. | Le ticket de caisse, s'il vous plaît. | Pop-roch-chè pa-ra-gon. |
Wskazówka: Karty płatnicze są szeroko akceptowane w miastach, ale zawsze miej przy sobie gotówkę (złotych) na małe targi, autobusy na wsiach i tradycyjne restauracje na prowincji.
Transport i orientacja w terenie
Poruszanie się po Polsce, w mieście czy między regionami, wymaga kilku słów kluczowych, by zrozumieć tablice, zapytać o drogę albo kupić bilet. Oto niezbędne słownictwo, żeby się nie zgubić: praktyczne uzupełnienie naszego przewodnika po zwiedzaniu Polski.
| Po polsku | Po francusku | Wymowa (zapis francuski) |
|---|---|---|
| Dworzec | Gare | Dvo-jèts |
| Lotnisko | Aéroport | Lot-ni-sko |
| Przystanek | Arrêt (de bus/tram) | Pchîs-ta-nèk |
| Autobus | Bus | Au-to-bous |
| Tramwaj | Tramway | Tram-vaï |
| Metro | Métro | Mè-tro |
| Bilet | Billet | Bi-lèt |
| Gdzie jest…? | Où est… ? | Gdjiè yèst ? |
| Proszę iść prosto. | Allez tout droit, s'il vous plaît. | Pro-chè ich pro-sto. |
| Proszę skręcić w lewo / prawo. | Tournez à gauche / droite. | Pro-chè skreintchitch v lè-vo / pra-vo. |
Do zapamiętania: Aby kupić bilet, powiedz po prostu „Poproszę bilet do…” (Je voudrais un billet pour…) i dodaj cel podróży. Bilety w mieście sprzedaje się często w automatach albo w kioskach (kiosk).
Restauracja i jedzenie
Polska kuchnia, bogata w smaki i tradycje, zasługuje na pełne odkrywanie. Oto słownictwo przy stole, by zamówić, poprosić o rachunek albo wyrazić swoje preferencje żywieniowe. Kultura słowiańska na co dzień, której obraz daje kultura słowiańska na co dzień, w dużej mierze odbija się w polskich zwyczajach żywieniowych.
| Po polsku | Po francusku | Wymowa (zapis francuski) |
|---|---|---|
| Woda | Eau | Voda |
| Piwo | Bière | Pi-vo |
| Wino | Vin | Vi-no |
| Herbata | Thé | Èr-ba-ta |
| Kawa | Café | Ka-va |
| Chleb | Pain | Chléb |
| Mięso | Viande | Miènt-so |
| Zupa | Soupe | Zoopa |
| Menu, proszę. | Le menu, s'il vous plaît. | Mè-nou, pro-chè. |
| Poproszę rachunek. | L'addition, s'il vous plaît. | Po-pro-chè ra-chou-nek. |
| To jest pyszne! | C'est délicieux ! | To ièst pysh-nè ! |
| Jestem wegetarianinem. | Je suis végétarien(ne). | Yèstèm vé-gé-ta-riani-nem. |
Warto wiedzieć: Polska gastronomia oferuje wiele smacznych dań: pierogi (nadziewane pierożki), żurek (kwaśna zupa na zakwasie żytnim), bigos (potrawka z kapusty kiszonej i mięsa) oraz kiełbasa (wędzona kiełbasa). Nie wahaj się poprosić kelnera o polecenie typowego dania z regionu!

Sklepy i zakupy
Na zakupy, czy to na targu rzemieślniczym, czy w sklepie w centrum miasta, przydadzą się te podstawowe zwroty.
| Po polsku | Po francusku | Wymowa (zapis francuski) |
|---|---|---|
| Sklep | Magasin / boutique | Sklep |
| Apteka | Pharmacie | Ap-tè-ka |
| Supermarket | Supermarché | Sou-per-mar-ket |
| Ile płacę? | Combien je dois payer ? | I-lè pwa-tsè ? |
| Tylko gotówką. | Seulement en espèces. | Tîl-ko go-tou-vkon. |
| Czy jest promocja? | Y a-t-il une promotion ? | Tchi yèst pro-mot-sia ? |
| Reszta, proszę. | La monnaie, s'il vous plaît. | Rèch-ta pro-chè. |
| Czy można zobaczyć? | Puis-je regarder (essayer) ? | Tchi mojh-na zo-ba-tchitch ? |
Nagłe wypadki i zdrowie
W podróży umiejętność wyrażenia pilnych potrzeb i uzyskania pomocy jest niezbędna. Ponieważ Polska należy do Unii Europejskiej, ważna jest tu twoja Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Pamiętaj, żeby przed wyjazdem poprosić o nią swoją kasę ubezpieczenia zdrowotnego.
| Po polsku | Po francusku | Wymowa (zapis francuski) |
|---|---|---|
| Pomoc! | À l'aide ! | Po-mots ! |
| Pogotowie! | Ambulance ! | Po-go-to-viè ! |
| Policja! | Police ! | Po-lits-ya ! |
| Gdzie jest apteka? | Où est la pharmacie ? | Gdjiè yèst ap-tè-ka ? |
| Gdzie jest szpital? | Où est l'hôpital ? | Gdjiè yèst chpi-tal ? |
| Gdzie jest toaleta? | Où sont les toilettes ? | Gdjiè yèst to-a-lè-ta ? |
| Zgubiłem się. | Je suis perdu(e). | Zgou-bi-wem ch'è. |
| Czy mówisz po angielsku? | Parlez-vous anglais ? | Tchi mou-vich po an-guil-skou ? |
Numery alarmowe w Polsce: 112 (europejski numer alarmowy, działa w Polsce), 999 (pogotowie), 997 (policja), 998 (straż pożarna).
Zwracanie się grzecznie i zwroty ratunkowe: „pan”, „pani” i kilka zdań na zawsze
W języku polskim grzeczność nie opiera się na zaimku w liczbie mnogiej, jak francuskie „vous”, lecz na tytule. Do mężczyzny zwracamy się „pan”, do kobiety „pani”, do grupy mieszanej „państwo”, a zdanie budujemy w trzeciej osobie: „Czy pan mówi po angielsku?” albo „Czy pani mówi po angielsku?”. Forma „Czy mówisz po angielsku?” z poprzedniej tabeli jest potoczna i najlepiej zostawić ją młodym osobom lub tym, którzy sami przeszli z nami na „ty”.
Kilka zdań ratunkowych wystarczy, by odblokować większość sytuacji, od kasy w supermarkecie po okienko na dworcu:
- Nie rozumiem: je ne comprends pas.
- Proszę mówić wolniej: parlez plus lentement, s'il vous plaît.
- Czy może pan to powtórzyć?: pouvez-vous répéter ?
- Jak to się mówi po polsku?: comment dit-on cela en polonais ?
- Mówię trochę po polsku: je parle un peu polonais.
Dwie cechy polskiego dezorientują przede wszystkim obcokrajowca. Po pierwsze, nie ma rodzajników: „kawa” znaczy zarówno „un café”, jak i „le café”. Po drugie, rzeczowniki zmieniają końcówkę zależnie od funkcji w zdaniu: Warszawa to „Warszawa”, ale na bilecie czytamy „do Warszawy”, a „à Varsovie” mówimy „w Warszawie”. Podobnie „Kraków” zmienia się w „do Krakowa” i „w Krakowie”. Na tablicy odjazdów wystarczy więc odnaleźć rdzeń nazwy miasta, aby rozpoznać cel podróży.
Wymowa: 6 podstawowych zasad dla francuskojęzycznych
Polski może się wydawać trudny do czytania, ale w rzeczywistości jest bardzo fonetyczny, w przeciwieństwie do francuskiego! Oto 6 podstawowych zasad, by nie popełnić zbyt wielu błędów (wymowę podajemy w zapisie francuskim, tak jak w tabelach):
- Litera ł wymawia się jak „w”: Wałęsa = Va-ouèn-sa, Łódź = Woudj.
- Sz to francuskie „ch”: Warszawa = Var-cha-va.
- Cz to „tch”: cześć = tchéch, Czechy = tchè-hî.
- Litera ą przypomina nosowe „on”: dąb (dąb, po francusku chêne) = donb.
- Litera ę przypomina nosowe „en”: pięć (pięć, po francusku cinq) = piènts, ale na końcu wyrazu często wymawia się ją jak zwykłe „é”.
- Akcent pada prawie zawsze na przedostatnią sylabę: war-SZA-wa, KRA-ków, gro-DZI-sko.
Mając te zasady w głowie, odczytasz tablice, menu i nazwy polskich ulic z przyzwoitą wymową. Polacy są na ogół bardzo cierpliwi i zachęcający wobec tych, którzy starają się mówić w ich języku.
Dalej: zasoby do nauki polskiego
Ten słowniczek 50 słów to doskonały początek podróży po Polsce. Dla tych, którzy chcą pójść dalej w nauce tego języka, oto kilka polecanych zasobów:
- Duolingo: grywalizowany kurs polskiego, idealny na podstawy przed podróżą. Bezpłatny.
- Babbel: aplikacja nastawiona na praktyczną konwersację, z krótkimi i skutecznymi lekcjami.
- Pons i Assimil: metody książka + audio, idealne, by wyjść poza podstawowy poziom turystyczny.
- Instytut Polski w Paryżu: oferuje kursy polskiego dla dorosłych oraz zasoby kulturalne.
- Google Translate: tryb aparatu do natychmiastowego czytania menu i tablic po polsku.
- Jakdojade: aplikacja niezbędna w komunikacji miejskiej w polskich miastach.
Aby lepiej poznać Polskę i jej mieszkańców, zapoznaj się z naszym obszernym dossier o języku polskim i jego alfabecie, odkryj najlepsze metody nauki polskiego z wyspecjalizowaną nauczycielką albo sięgnij po nasze praktyczne poradniki o życiu i pracy w Polsce.
Z tym słowniczkiem w ręku jesteś gotów odkrywać Polskę z nowej perspektywy. Każde słowo wypowiedziane z uśmiechem to most do nowej kultury. Kilka dobrze użytych „Dzień dobry” i „Dziękuję”, a przyjmą cię w Polsce jak nigdzie indziej w Europie. Dobrej zabawy! (Bonne découverte !)