Słowniczek polsko-francuski: 50 podstawowych słów i zwrotów na podróż do Polski

Słownik polsko-francuski otwarty na stoliku w kawiarni w Warszawie

Witamy w tym słowniczku polsko-francuskim, przygotowanym z myślą o podróżnych, którzy chcą poznać Polskę, posługując się odrobiną jej języka. Polski, z brzmieniem typowym dla języków słowiańskich i z odmianą przez przypadki, może na pierwszy rzut oka onieśmielać, ale kilka dobrze dobranych słów-kluczy wystarczy, by turystyczny wyjazd zamienić we wzbogacające zanurzenie w kulturze. Aby zrozumieć historię i kulturę tego języka, przeczytaj nasz artykuł o języku polskim i jego dziejach. Dla tych, którzy chcą zacząć naukę na poważnie, odkryj nasze zasoby do nauki polskiego. A w kontekście Polonii we Francji kilka słów w języku Chopina nabiera szczególnie symbolicznego wymiaru. Ten słowniczek nie ma uczynić cię dwujęzycznym, lecz dać ci narzędzia do swobodnego poruszania się w codziennych sytuacjach. Z tymi 50 słowami zdziwisz się, jak bardzo Polacy cenią nawet minimalny wysiłek.

Polski znak drogowy, deptak w Krakowie
Polskie znaki używają wyłącznie liter łacińskich, z kilkoma specyficznymi znakami diakrytycznymi.

Powitania i grzeczność

W Polsce grzeczność jest wartością nadrzędną. Kilka słów po polsku robi ogromną różnicę, zwłaszcza w kontaktach z miejscowymi. Oto podstawy, by przełamać lody i okazać szacunek.

Po polsku Po francusku Wymowa (przybliżona, zapis francuski)
Dzień dobry Bonjour (w ciągu dnia) Djiègne dob-rî
Dobry wieczór Bonsoir Dob-rî viè-tchour
Dobranoc Bonne nuit Dob-ra-nots
Cześć Salut (nieformalnie) Tchéch
Hej Salut (bardzo nieformalnie) Haï
Do widzenia Au revoir Do vi-djè-ni-a
Proszę S'il vous plaît / Je vous en prie Pro-chè
Dziękuję Merci Djien-kou-yè
Przepraszam Excusez-moi / Pardon Pché-pra-cham
Tak / Nie Oui / Non Tak / Niè

Warto zauważyć: „Dzień dobry” używa się do wczesnego popołudnia, potem przechodzi się na „Dobry wieczór”. „Proszę” jest wszechstronne: może znaczyć „s'il vous plaît”, „je vous en prie” (odpowiedź na podziękowanie) albo „voilà” (gdy się komuś coś podaje).

Liczby i pieniądze

Rozumienie liczb i umiejętność rozmowy o pieniądzach są niezbędne, by kontrolować wydatki, zwłaszcza w małych sklepach i na targach, gdzie ceny nie zawsze są wyraźnie wywieszone. Polska nie używa euro: walutą jest złoty (PLN), w 2026 roku około 4,50 PLN za 1 EUR.

Po polsku Po francusku Wymowa (zapis francuski)
Jeden Un Iè-dène
Dwa Deux Dva
Trzy Trois Tchî
Cztery Quatre Tché-trî
Pięć Cinq Piènts
Dziesięć Dix Djé-chènts
Sto Cent Sto
Ile to kosztuje? Combien ça coûte ? I-lè to kosch-tou-yè ?
Czy mogę płacić kartą? Puis-je payer par carte ? Tchi mo-gè pwa-tsitch kar-ton ?
Poproszę paragon. Le ticket de caisse, s'il vous plaît. Pop-roch-chè pa-ra-gon.

Wskazówka: Karty płatnicze są szeroko akceptowane w miastach, ale zawsze miej przy sobie gotówkę (złotych) na małe targi, autobusy na wsiach i tradycyjne restauracje na prowincji.

Transport i orientacja w terenie

Poruszanie się po Polsce, w mieście czy między regionami, wymaga kilku słów kluczowych, by zrozumieć tablice, zapytać o drogę albo kupić bilet. Oto niezbędne słownictwo, żeby się nie zgubić: praktyczne uzupełnienie naszego przewodnika po zwiedzaniu Polski.

Po polsku Po francusku Wymowa (zapis francuski)
Dworzec Gare Dvo-jèts
Lotnisko Aéroport Lot-ni-sko
Przystanek Arrêt (de bus/tram) Pchîs-ta-nèk
Autobus Bus Au-to-bous
Tramwaj Tramway Tram-vaï
Metro Métro Mè-tro
Bilet Billet Bi-lèt
Gdzie jest…? Où est… ? Gdjiè yèst ?
Proszę iść prosto. Allez tout droit, s'il vous plaît. Pro-chè ich pro-sto.
Proszę skręcić w lewo / prawo. Tournez à gauche / droite. Pro-chè skreintchitch v lè-vo / pra-vo.

Do zapamiętania: Aby kupić bilet, powiedz po prostu „Poproszę bilet do…” (Je voudrais un billet pour…) i dodaj cel podróży. Bilety w mieście sprzedaje się często w automatach albo w kioskach (kiosk).

Restauracja i jedzenie

Polska kuchnia, bogata w smaki i tradycje, zasługuje na pełne odkrywanie. Oto słownictwo przy stole, by zamówić, poprosić o rachunek albo wyrazić swoje preferencje żywieniowe. Kultura słowiańska na co dzień, której obraz daje kultura słowiańska na co dzień, w dużej mierze odbija się w polskich zwyczajach żywieniowych.

Po polsku Po francusku Wymowa (zapis francuski)
Woda Eau Voda
Piwo Bière Pi-vo
Wino Vin Vi-no
Herbata Thé Èr-ba-ta
Kawa Café Ka-va
Chleb Pain Chléb
Mięso Viande Miènt-so
Zupa Soupe Zoopa
Menu, proszę. Le menu, s'il vous plaît. Mè-nou, pro-chè.
Poproszę rachunek. L'addition, s'il vous plaît. Po-pro-chè ra-chou-nek.
To jest pyszne! C'est délicieux ! To ièst pysh-nè !
Jestem wegetarianinem. Je suis végétarien(ne). Yèstèm vé-gé-ta-riani-nem.

Warto wiedzieć: Polska gastronomia oferuje wiele smacznych dań: pierogi (nadziewane pierożki), żurek (kwaśna zupa na zakwasie żytnim), bigos (potrawka z kapusty kiszonej i mięsa) oraz kiełbasa (wędzona kiełbasa). Nie wahaj się poprosić kelnera o polecenie typowego dania z regionu!

Rozmowa na polskim targu, turysta i sprzedawca
Kilka słów po polsku wystarczy, by nawiązać serdeczną więź z miejscowymi.

Sklepy i zakupy

Na zakupy, czy to na targu rzemieślniczym, czy w sklepie w centrum miasta, przydadzą się te podstawowe zwroty.

Po polsku Po francusku Wymowa (zapis francuski)
Sklep Magasin / boutique Sklep
Apteka Pharmacie Ap-tè-ka
Supermarket Supermarché Sou-per-mar-ket
Ile płacę? Combien je dois payer ? I-lè pwa-tsè ?
Tylko gotówką. Seulement en espèces. Tîl-ko go-tou-vkon.
Czy jest promocja? Y a-t-il une promotion ? Tchi yèst pro-mot-sia ?
Reszta, proszę. La monnaie, s'il vous plaît. Rèch-ta pro-chè.
Czy można zobaczyć? Puis-je regarder (essayer) ? Tchi mojh-na zo-ba-tchitch ?

Nagłe wypadki i zdrowie

W podróży umiejętność wyrażenia pilnych potrzeb i uzyskania pomocy jest niezbędna. Ponieważ Polska należy do Unii Europejskiej, ważna jest tu twoja Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Pamiętaj, żeby przed wyjazdem poprosić o nią swoją kasę ubezpieczenia zdrowotnego.

Po polsku Po francusku Wymowa (zapis francuski)
Pomoc! À l'aide ! Po-mots !
Pogotowie! Ambulance ! Po-go-to-viè !
Policja! Police ! Po-lits-ya !
Gdzie jest apteka? Où est la pharmacie ? Gdjiè yèst ap-tè-ka ?
Gdzie jest szpital? Où est l'hôpital ? Gdjiè yèst chpi-tal ?
Gdzie jest toaleta? Où sont les toilettes ? Gdjiè yèst to-a-lè-ta ?
Zgubiłem się. Je suis perdu(e). Zgou-bi-wem ch'è.
Czy mówisz po angielsku? Parlez-vous anglais ? Tchi mou-vich po an-guil-skou ?

Numery alarmowe w Polsce: 112 (europejski numer alarmowy, działa w Polsce), 999 (pogotowie), 997 (policja), 998 (straż pożarna).

Zwracanie się grzecznie i zwroty ratunkowe: „pan”, „pani” i kilka zdań na zawsze

W języku polskim grzeczność nie opiera się na zaimku w liczbie mnogiej, jak francuskie „vous”, lecz na tytule. Do mężczyzny zwracamy się „pan”, do kobiety „pani”, do grupy mieszanej „państwo”, a zdanie budujemy w trzeciej osobie: „Czy pan mówi po angielsku?” albo „Czy pani mówi po angielsku?”. Forma „Czy mówisz po angielsku?” z poprzedniej tabeli jest potoczna i najlepiej zostawić ją młodym osobom lub tym, którzy sami przeszli z nami na „ty”.

Kilka zdań ratunkowych wystarczy, by odblokować większość sytuacji, od kasy w supermarkecie po okienko na dworcu:

  • Nie rozumiem: je ne comprends pas.
  • Proszę mówić wolniej: parlez plus lentement, s'il vous plaît.
  • Czy może pan to powtórzyć?: pouvez-vous répéter ?
  • Jak to się mówi po polsku?: comment dit-on cela en polonais ?
  • Mówię trochę po polsku: je parle un peu polonais.

Dwie cechy polskiego dezorientują przede wszystkim obcokrajowca. Po pierwsze, nie ma rodzajników: „kawa” znaczy zarówno „un café”, jak i „le café”. Po drugie, rzeczowniki zmieniają końcówkę zależnie od funkcji w zdaniu: Warszawa to „Warszawa”, ale na bilecie czytamy „do Warszawy”, a „à Varsovie” mówimy „w Warszawie”. Podobnie „Kraków” zmienia się w „do Krakowa” i „w Krakowie”. Na tablicy odjazdów wystarczy więc odnaleźć rdzeń nazwy miasta, aby rozpoznać cel podróży.

Wymowa: 6 podstawowych zasad dla francuskojęzycznych

Polski może się wydawać trudny do czytania, ale w rzeczywistości jest bardzo fonetyczny, w przeciwieństwie do francuskiego! Oto 6 podstawowych zasad, by nie popełnić zbyt wielu błędów (wymowę podajemy w zapisie francuskim, tak jak w tabelach):

  • Litera ł wymawia się jak „w”: Wałęsa = Va-ouèn-sa, Łódź = Woudj.
  • Sz to francuskie „ch”: Warszawa = Var-cha-va.
  • Cz to „tch”: cześć = tchéch, Czechy = tchè-hî.
  • Litera ą przypomina nosowe „on”: dąb (dąb, po francusku chêne) = donb.
  • Litera ę przypomina nosowe „en”: pięć (pięć, po francusku cinq) = piènts, ale na końcu wyrazu często wymawia się ją jak zwykłe „é”.
  • Akcent pada prawie zawsze na przedostatnią sylabę: war-SZA-wa, KRA-ków, gro-DZI-sko.

Mając te zasady w głowie, odczytasz tablice, menu i nazwy polskich ulic z przyzwoitą wymową. Polacy są na ogół bardzo cierpliwi i zachęcający wobec tych, którzy starają się mówić w ich języku.

Dalej: zasoby do nauki polskiego

Ten słowniczek 50 słów to doskonały początek podróży po Polsce. Dla tych, którzy chcą pójść dalej w nauce tego języka, oto kilka polecanych zasobów:

  • Duolingo: grywalizowany kurs polskiego, idealny na podstawy przed podróżą. Bezpłatny.
  • Babbel: aplikacja nastawiona na praktyczną konwersację, z krótkimi i skutecznymi lekcjami.
  • Pons i Assimil: metody książka + audio, idealne, by wyjść poza podstawowy poziom turystyczny.
  • Instytut Polski w Paryżu: oferuje kursy polskiego dla dorosłych oraz zasoby kulturalne.
  • Google Translate: tryb aparatu do natychmiastowego czytania menu i tablic po polsku.
  • Jakdojade: aplikacja niezbędna w komunikacji miejskiej w polskich miastach.

Aby lepiej poznać Polskę i jej mieszkańców, zapoznaj się z naszym obszernym dossier o języku polskim i jego alfabecie, odkryj najlepsze metody nauki polskiego z wyspecjalizowaną nauczycielką albo sięgnij po nasze praktyczne poradniki o życiu i pracy w Polsce.

Z tym słowniczkiem w ręku jesteś gotów odkrywać Polskę z nowej perspektywy. Każde słowo wypowiedziane z uśmiechem to most do nowej kultury. Kilka dobrze użytych „Dzień dobry” i „Dziękuję”, a przyjmą cię w Polsce jak nigdzie indziej w Europie. Dobrej zabawy! (Bonne découverte !)